روزی روزنامه نگار بشی باید از همین الان شروع کنی و یکی از راه های بدست آوردن موفقیت در رشته

تو معروفیت است و گذاشتن عکس هم اولین پله رسیدن به این مهم است ۰

البته این دوست خوبم درست میگه و این شیوه یعنی گذاشتن عکس نویسنده در کنار اخبار اولین بار در

دهه ۱۹۸۰ میلادی و توسط انگلیسی ها و برای بدست آوردن شهرت رایج شد . چرا که به هنگام مصاحبه

 اگر مصاحبه گر آدم قرص و محکم و به نوعی معروف باشد مصاحبه شونده با کمی استرس و محافظه

کاری به سوالاتش جواب می دهد .

اما من قصد ندارم به هیچ وجه روز نامه نگار شوم به دلایلی که در دانشگاه با آن مواجه شده و سنگ

هایی که در سر راه دیدم .در این رشته یا باید نوکر شوی یا سر به دار (البته در مملکت ما) یعنی ببینی و

 لال و کور و کر شوی

به قول صور لسرافیل مرحوم :

۰۰۰ لال شوم کر شوم کور شوم           لیک محال است که من خر شوم ۰۰۰

اگر قصد خر شدن و کور شدن داشتم به درسم ادامه داده و انصراف نمی دادم آن هم با کلی مشورت با

 استادانی که از روزنامه نگاران معروف و با مدارک دکترا از دانشگاه های استرالیا و کانادا و... بودند . آن

 هم با معدل حدودا ۱۶ که با پاس کردن ۸۴ واحد طی ۴ ترم بدست آورده بودم . یکی از دلایل کناره گیری

 ایشان ازعرصه نگاشتن و در عرصه تدریس پرسه زدن نیز همین امر خطیر است .

یا آزادگی یا بردگی ؟

بنابر همین امر بی خیال درس شده (البته فعلا) و بیشتر در حال برنامه ریزی برای کسب و کار آزاد هستم

البته با محل سکونت من پس از دوران اجباری کار دولتی هم تعطیل !!!

اما حالا که حرف عکس شده تصویری براتون میذارم که غیر ازمن نیمی از بچه های هم قطار هم در آن

هستند !!! یعنی پیدا کنید پرتقال فروش محل را !!!