همه شب در این امیدم که نسیم صبحگاهی

به پیام آشنایان بنوازد آشنا را

چه قیامت است جانا که به عاشقان نمودی

دل و جان فدای رویت بنما عذار ما را

۰۰۰

وجدانا باور کنید دوستی که پیشنهاد عکس را داده بود سبیل داشت و از دوستان لینک شده هم نبود !!!

متاسفانه این عکس که وجدانا بدون غرض بوده باعث بوجود آمدن سوء تفاهماتی شده است

البته اگه میدونستم یک عکس اینقدر آمار وب را بالا می بره اون هم از نوع خصوصی (۱۷نظر) زود تر از

این پست های دو پهلو (نظر یکمی از دوستان بود !!!) میذاشتم !!!!!!!!نا گفته نماند بعضی از دوستان هم

 لطف داشته و ممنونم از ایشان اما بیشتر نظر ها غیر از سه نظر از دوستانی بود که هر از گاهی

لطف داشته و سری می زنند اما تا دیروز چرا نظر نمی دادند !!!؟؟؟ ما که نفهمیدیم!!!

بعد هم قرار بود خودتان پیدا کنید پرتقال فروش محل را !!!

خلاصه ببخشید اگه این پست باعث بوجود آمدن سوء تفاهم شده بود

چون لاله رخ و چو سرو بالاست مرا

اعصابم خورده خورده ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

هر چی زنگ می زنیم کسی جواب نمی ده ! فکر کنین بیست نفر از صبح چپ و راست زنگ میزنن !!!

یه کلمه گفتم هر کسی زودتر گوشیما پیدا کنه امروز ناهار پیتزا مهمونش می کنم ! دوستانم لطف کردن

و جهت تناقل پیتزای مفتکی هم که شده از جان و دل مایه گذاشتند . هر چند هنوز موفقیتی کسب

نشده وبنده هم دپرس و مغموم هنوز !!! دعا کنید تو را خدا گوشیم دست آدم نا فرم نیفته

اینم عکسی که گفته بودم !!!

روزی روزنامه نگار بشی باید از همین الان شروع کنی و یکی از راه های بدست آوردن موفقیت در رشته

تو معروفیت است و گذاشتن عکس هم اولین پله رسیدن به این مهم است ۰

البته این دوست خوبم درست میگه و این شیوه یعنی گذاشتن عکس نویسنده در کنار اخبار اولین بار در

دهه ۱۹۸۰ میلادی و توسط انگلیسی ها و برای بدست آوردن شهرت رایج شد . چرا که به هنگام مصاحبه

 اگر مصاحبه گر آدم قرص و محکم و به نوعی معروف باشد مصاحبه شونده با کمی استرس و محافظه

کاری به سوالاتش جواب می دهد .

اما من قصد ندارم به هیچ وجه روز نامه نگار شوم به دلایلی که در دانشگاه با آن مواجه شده و سنگ

هایی که در سر راه دیدم .در این رشته یا باید نوکر شوی یا سر به دار (البته در مملکت ما) یعنی ببینی و

 لال و کور و کر شوی

به قول صور لسرافیل مرحوم :

۰۰۰ لال شوم کر شوم کور شوم           لیک محال است که من خر شوم ۰۰۰

اگر قصد خر شدن و کور شدن داشتم به درسم ادامه داده و انصراف نمی دادم آن هم با کلی مشورت با

 استادانی که از روزنامه نگاران معروف و با مدارک دکترا از دانشگاه های استرالیا و کانادا و... بودند . آن

 هم با معدل حدودا ۱۶ که با پاس کردن ۸۴ واحد طی ۴ ترم بدست آورده بودم . یکی از دلایل کناره گیری

 ایشان ازعرصه نگاشتن و در عرصه تدریس پرسه زدن نیز همین امر خطیر است .

یا آزادگی یا بردگی ؟

بنابر همین امر بی خیال درس شده (البته فعلا) و بیشتر در حال برنامه ریزی برای کسب و کار آزاد هستم

البته با محل سکونت من پس از دوران اجباری کار دولتی هم تعطیل !!!

اما حالا که حرف عکس شده تصویری براتون میذارم که غیر ازمن نیمی از بچه های هم قطار هم در آن

هستند !!! یعنی پیدا کنید پرتقال فروش محل را !!!

باربی سازی دختران

پژوهشگر: روح الله کاظمی زاده

چکیده: مساله سبک زندگی ملتها مورد توجه سیاستمداران ایالات متحده آمریکا قرار گرفت. مجموعه ای که بوسیله آن بتوان برای لحظه لحظه زندگی مردم برنامه داشت؛ یعنی چگونگی خوراک، پوشاک، تفریح، معماری، ارتباط با دیگران، لوازم زندگی و ...

۰۰۰

دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا

کشتی شکستگانیم ای باد شرطه برخیز

باشد که باز بینیم دیدار آشنا را

ببخشید اشتباه لفظی بوده!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

یه رسانه معتبر داد و بیداد راه بندازه و بعد بگه ببخشید اشتباه لفظی بوده !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! شما باور

 کنید تو را خدا . جون هر چی کره ایه

اینم اصل مطلب به نقل از بازتاب و وب دوست خوبم  ( اینجا کره جنوبی است غریبه ها وارد نشوند )

 نظر خواسته و دوستان با کمال میل از آن رد شده اند و حرف ما را به باد هوا داده اند اما شاید خوانده

باشید دعای داریوش را که چه با صلابت و با شکوه است و چه ۰۰۰

اما بگوییم از داستان کره جنوبی و اقدامات و پاسخ های مسئولین نظام در برخورد با این حرکت

 ناشایست دولت کره جنوبی !!!۰۰۰

از آنجایی که دولت ما غیر از تکذیب کردن و محکوم کردن و ۰۰۰ 

حساب نمی کنید اگه ما تلویزیون کره ای نداشته باشیم چطوری فرزاد حسنی مامانی را ببینیم۰۰۰

 ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!!!!!! هیوندا و دوو نداشته باشیم کارت سوخت ۰۰۰

تابلوی اول :تابلوی افسوس

چند روز پیش برای خرید گوشت به قصابی رفته بودم. دو نفر دیگر آنجا بودند. نفر اول یک اسکناس پانصد تومانی به مغازه دار داد و از او به میزان آن گوشت چرخ کرده خواست. قصاب نگاهی مستاٌصل به اسکناس انداخت. به سرعت چیزی که به سختی می شد آن را گوشت نامید، در پاکت ریخت و به دست آن بانوی مستمند داد. نفر دوم قیمت گوشت را پرسید: قصاب: کیلویی ۰۰۰

۰۰۰